OK,
't bureautje staat er voorlopig maar gewoontjes bij, maar eigenlijk is er wel al vanalles in wording.
En hij is er in ieder geval al vree content mee!
Want hij, onzen oudste, zit in't eerste leerjaar en heeft best wat aanmoediging en infrastructuur (als in: ver weg van zijn kleine zus, een eigen werkplekje) nodig.
Een bureau naar zijn en ook ons goesting stond al lang op ons lijstje. Er werd/wordt overal à volonté gewikt en gewogen maar niks dat ons allen kon bekoren, tot onze gamin den oude bureau van zijne papa zag staan: dat moest 'm zijn! En wij? Wij konden alleen maar content zijn met zoveel goeie smaak!
Den bureau heeft al twee generaties gediend en is zeker meer dan 50 jaar oud.
Dan krijg je er gratis zo'n mooie patine van de vernis bij ...
Nu het bovenste gedeelte kan eigenlijk wel een laagje kleur/vernis/olie verdragen want daar heeft hij niet overal even goed de tand des tijds doorstaan.
Maar ik twijfel.
En 't beste dan te doen, is dat even te laten rusten,
veel te kijken,
tot je overvallen wordt in je gedachten van de beste oplossing.
We hebben trouwens nog meer plannen in de toekomst met zijn kamertje dus misschien wachten we wel tot alles dan ineens bij elkaar kan passen.
Maar voor nu?
Voor nu zijn we heel content en wordt er al duchtig gewerkt aan dat bureautje waar ongetwijfeld het zweet (en de tranen?) van vaderlief mee voor die mooie patina hebben gezorgd.
Misschien bekleed ik dat werkblad nog wel met een stukje van deze rol:
Ik vond een oude rol Marimekko kaftpapier op een klein marktje hier op 't Fort of dat dacht ik toch. Het zag er eigenlijk al redelijk verweerd uit, tot ik de bijna vergane plastiek ervan afhaalde...
het bleek glanzend stevig papier te zijn, ideaal om iets degelijk te verfraaien.
Zijn vintage wekkertje (met nog twee van die 'tuttefrut'plakkerkes nog op ... ai ai die hippe '80s toch!) vindt het in ieder geval al een goeie match.
