Vintage bureautje

OK, 

't bureautje staat er voorlopig maar gewoontjes bij, maar eigenlijk is er wel al vanalles in wording.

En hij is er in ieder geval al vree content mee!

Want hij, onzen oudste, zit in't eerste leerjaar en heeft best wat aanmoediging en infrastructuur (als in: ver weg van zijn kleine zus, een eigen werkplekje) nodig.

Een bureau naar zijn en ook ons goesting stond al lang op ons lijstje. Er werd/wordt overal à volonté gewikt en gewogen maar niks dat ons allen kon bekoren, tot onze gamin den oude bureau van zijne papa zag staan: dat moest 'm zijn! En wij? Wij konden alleen maar content zijn met zoveel goeie smaak!

Den bureau heeft al twee generaties gediend en is zeker meer dan 50 jaar oud.

Dan krijg je er gratis zo'n mooie patine  van de vernis bij ...

Nu het bovenste gedeelte kan eigenlijk wel een laagje kleur/vernis/olie verdragen want daar heeft hij niet overal even goed de tand des tijds doorstaan.

Maar ik twijfel.

En 't beste dan te doen, is dat even te laten rusten,

veel te kijken,

tot je overvallen wordt in je gedachten van de beste oplossing.

We hebben trouwens nog meer plannen in de toekomst met zijn kamertje dus misschien wachten we wel tot alles dan ineens bij elkaar kan passen.

Maar voor nu?

Voor nu zijn we heel content en wordt er al duchtig gewerkt aan dat bureautje waar ongetwijfeld het zweet (en de tranen?) van vaderlief mee voor die mooie patina hebben gezorgd.

Misschien bekleed ik dat werkblad nog wel met een stukje van deze rol:

Ik vond een oude rol Marimekko kaftpapier op een klein marktje hier op 't Fort of dat dacht ik toch. Het zag er eigenlijk al redelijk verweerd uit, tot ik de bijna vergane plastiek ervan afhaalde...

het bleek glanzend stevig papier te zijn, ideaal om iets degelijk te verfraaien.

Zijn vintage wekkertje (met nog twee van die 'tuttefrut'plakkerkes nog op ... ai ai die hippe '80s toch!) vindt het in ieder geval al een goeie match.

Dinolove

Hier loopt, 

zoals dat het geval is bij de meeste 5-10jarige jongens,

een echte dinogek in huis.

Een stoere kerel,

die houdt van Dino's

maar ook van zijn knuffelbeer.

Die beer, 

dat is een heel eenvoudig sober geval, 

dat hij kreeg bij zijn geboorte van kennissen van mijn ouders.

Zal het toch wel altijd lukken dat dat de exemplaren zijn die ze het meest koesteren...

De beer zelf kreeg eigenlijk nooit een echte naam,

hij heet gewoon 'beer'.

Beer bleef steeds dicht bij z'n baasje

maar toen, plots, 

moest beer een eigen bedje hebben...

Ik vind Ikea best tof, maar dan liefst met wat eigen toetsen...

zo kreeg beer in het verleden al eens een dit gepimpt Ikeabedje,

dat helemaal past(e) bij de kleuren van Maxime's kamer:

maar beer vond die bloemen toch maar iets voor meisjes...

 In de kringloop vonden we dit geweldige stevige houten bedje, gemaakt in Finland,

voor de volle Euro,

tell me,

da's toch te zot voor woorden?!

Veel opsmuk had dat bedje niet nodig,

het ziet er helemaal stoer en naturel uit.

Enkel nog zijn naam werd erop gezet 

(met olieverf en dezelfde sjablonen van het boomhuisje),

zodat niemand zich vergist van bed,

ah ja.

En misschien zien 'de mannen' er later nog een extra functie in...
'beer' weetjewel (in 't Engels)...

Enkel, 
er waren nog geen dekentjes voor beer voorzien

en ook hij wil toch knus de herfst en winter door?

Beer en Maxime kozen voor een Dinostof,

hetzelfde van dit hemdje, maar dan in de 'legerversie' (dixit Maxime),

gecombineerd met streelzachte kaki fleece.

Alors on dort!

En ondertussen...

maakte ik kleine pakskes...

 

werkte ik aan een klein specialleke (later meer) ...

vond ik enkele mooie spulletjes bij de Kringwinkel of op gezellige rommelmarktjes....

maakte ik een update met leuke kleertjes op Dooreen...

bekeek ik vol bewondering mijn 'dode stokskes' uit la douce Provence die tot leven kwamen...

Ze kregen wortels en blaadjes, beetje bij beetje...

verwonderde ik mij ook over 't feit dat de 'dode tak' in mijn Desperadosfleske een straffe biergeur uit een goed uitgespoeld fleske kon toveren...

en verheugde mij vooral over 't feit dat ik dag per dag mijn drie bijoukes, dood gewaande, vijgenboomkes in wording, kan aanschouwen...

Geloof dus niet dat een vijgenboom een moeilijke kastaard is,

gewoon een beetje geduld, wat water en veel liefde 

en ge krijgt zelfs 'dode' takken in bierfleske

geheel en levend thuis!

La simplesse de la vie,

c'est belle!

Hèt Geitje

Het nieuwe leven begon niet enkel met wat handgemaakte spulletjes van de dochter...

Het begon ook met het plan om een dagje rond te toeren in een (gehuurd) geitje

als verrassing...

Een heuse geschiedenis van geitjes die de revue passeerden in en om mijn ouderlijke huis,

maakt dat de geitjesliefde hier best wel diep gaat.

Bij nader bekijken van alle mogelijkheden, 

besloot de man dan ook een felgekleurd geitje als verrassing te kopen!

De gamins zijn er -uiteraard, hoe kan het ook anders- helemaal wild van!

Het dagje toeren lukte nog net, 

nu wacht het grote opknapwerk,

op zich ook plezant voor de mannen,

en best spannend voor de vrouwen.

 

Wat het zal worden?

Volgende zomer wordt het eindresultaat verwacht ;-)

Operatie Boomhuisje # 1

Onze grote gamin is een echte handyman... 

meer dan de helft van mijn leven breng ik al door aan de zijde van de rasechte handige G!

En blij dat de gamins en ik daarmee zijn!

We bedenken vaagweg iets en enkele tellen (of dagen/weken) later staat/hangt/ligt daar onze wens!

Zo ging het ook met ons boomhuisje.

Vorig jaar bedachten de gamins en ik hoe geweldig het wel zou zijn om een eigen boomhuisje te hebben. Een paar dagen later was het boomhuisje, volledig gemaakt uit het hout dat gebruikt werd voor onzen bouw (hoe ecologisch is dat?!) , een feit!

Nu, we zijn altijd al blij geweest met de looks ervan, maar af en toe kriebelden toch onze verfvingers.

Mooi weer en nog eens dezelfde overpeinzing, maakten dat we vandaag eraan begonnen! De gamins gingen volledig voor het opknapwerk en ik ging voor het verfwerk. Ah ja, de finishing touch is meestal mijn ding!

Om het totaal ecologisch te houden, gebruikten we ook onze restjes verf, met dit geweldig resultaat in wit/grijs/donkergrijs tot gevolg!

De letters werden eropgezet met de sjablonen die we kregen van G's peter. Hij was ooit een binnenschipper en gebruikte deze voor vanalles op zijn schip. Nu gebruik ik ze al zo'n 10tal jaren om vanalles te 'labelen', want ze zijn toch zo mooi en authentiek! 

In de titel staat inderdaad #1 want vandaag werd enkel de buitenkant afgewerkt en goegekeurd... we willen ooit ook nog den binnenkant afwerken, gordijntjes, een gezellig interieur... jaja the whole 9 yards! 

Ondertussen werden ook 2 supersnelle cadeautjes gefabriceerd:

Een broche en ChoChaud voor de communie van M

 

Een broche en bubbels voor een etentje bij K