Les Oliviers du Taulisson

... daar ligt onze toekomst !

We bloggen hier slechts nog af en toe en dan krijgen we via andere kanalen al eens vaker vragen over eerdere blogposts. Fijn, zo! Één vraag kwam wel zeer vaak terug ... ons huis ; ...(hier)?! Ja hoor, ons huis in Mariekerke raakte verkocht.

Het was toen één week lang een gekkenhuis met ontelbaar veel telefoontjes, mails, eerste en tweede bezoeken, boden allerhande, zotte verhalen enzovoort enzoverder maar uiteindelijk hakten we na 7 dolle dagen de knoop direct door!

We verkochten ons huis aan het meest betrouwbare koppel en dat geeft een magnifiek goed gevoel.

We geven 'ons kindje' door waar we alles eigenhandig aan gebouwd hebben van 2001 tot nu.

We zijn midden ons leven, met nog een schoon groot stuk voor ons; de wereld lacht ons toe ... Het is hoog tijd voor ons om nieuwe horizonten op te zoeken.

Wie ons al langer kent of volgt, weet dat ons hart in de Provence ligt. Na onze testreis (hier), ons vakantiehuis (hier) en de verbouwingen van onze garage (hier), volgt nu alweer een nieuw stuk in ons leven...

We gaan onze GROTE DROOM waarmaken...

'Les Oliviers du Taulisson' in Beaumont-du-Ventoux wordt onze B&B èn onze nieuwe thuis, voor de rest van ons leven.

Voor meer details, verwijs ik graag door naar de blogpost (hier) die we maakten op onze Mon Pays Ventoux blog, met verhalen allerhande uit de Provence ;-)

France 31 § Cap Camarat §

Jaaa, u leest het goed...
France!

We hebben er net onze 2 weken 'testvakantie' aan de Côte D'azur opzitten en de aloude liefde (zoals u in augustus al kon lezen en zien, of hier) laait weer hoog op ;-)

En om tussen alle dagelijkse beslommeringen, fijne voorbereidingen, stiksels, kooksels, frutsels en alle andere leuke of minder leuke dingen door, dat wat zich afspeelt in ons hart, nog wat kracht bij te zetten, heb ik besloten om de dagen die ons nog resten tot ons jaartje weg (lees hier), te vullen met foto's met of zonder tekst van onze douce France!

Zo, een mondvol om te zeggen dat de nummertjes bij de titel France zullen oplopen tot en met een schoon rond getal, alvorens we aan ons grote avontuur beginnen.

Hopelijk geniet u ook deze keer weer mee ...

Eindigen deden we op 30 met de pracht der eenvoud.

Aanvangen met 31 doen we met dezelfde eenvoud.

Le grand bleu,
(niet de film ;-))
de Middellandse Zee,
onevenaarbaar.

Azuur.

Helder.

Perfect gematcht met een staalblauwe hemel.
Een oogverblindende zonsopkomst.
Een diamanten schitterend wateroppervlak.
Een groen onbewoond eiland (met horden meeuwen) op enkele meters voor de rotsige kust.
Een gehavend pad ernaartoe.
Zon- en zoutgebleekte zandkleurige rotsen.
Groene, grijze en rode stugge begroeiing, 
weerstand biedend aan de kracht der natuur.
Een horizon die onze ronde Aarde verklapt. 


De eerste zonnestralen die ons verblinden.
Een enkel zeilertje.

Cap Camarat.
De afdaling vanaf de vuurtoren.

Stilte.
Het krieken van de dag op z'n Azuurs.

April 2013.

Ons mobiele huis -- nog meer wit --

Met nog meer wit in

★ een zelfgemaakt en nog handiger (dan ervoor) trapje

★ zelfgestikte gordijnen (blij met het resultaat maar wat een beu jobke, seg!)

★ een zelfgemaakte scheidingswand tussen keuken en living (;-))

★ zelfgestikte witte en jeans overtrekken voor de kussens

★ en nieuwe tuinstoelen (van Ikea)

wordt het echt helemaal onze eigen frisse, pure thuis!

 

Ons mobiele huis -- handigheid alom --

Nu we dicht bij onze laatste 2 weken (ahum) 'test'vakantie voor het echte 'avontuur' komen, zijn we druk bezig om ons mobiele huis helemaal naar onze hand te zetten.

Ik sprak er al hier over en vandaag zorgden we voor kleine details met een wereld van verschil.

Ik koos de Qualy-sparrow-haakjes in wit en zwart, toen ik ze op -alweer- Pinterest zag verschijnen

en bestelde ze bij Lou Le Chien.

Maxime kreeg een zwarte en Clarice een witte.

Het andere koppeltje verhuist naar de badkamer.

 

Bij Nelleke Langius (via -ja ja alweer- Pinterest) zag ik dan weer de eenvoudige witte draadmandjes van Ikea en wist dat ze ook bij ons perfect zouden zijn.

Eenvoudige oplossingen zijn doorgaans de mooiste.

Ook hier dus.

Ik maakte met witte MT ook nog een passende boodschap, in de lijn van deze woorden.

Een nieuwe kapstok geeft meteen een ander zicht aan de 'hal'... 

maar ook een nieuw fris wit/doorschijnend douchegordijn kan wonderen doen in de 'badkamer'...

en ook nieuw servies , koppen, tassen en glazen van Hema (de plastics zijn amper te onderscheiden van de echte Duralexen!) op nieuwe grijze 'antislip' kunnen de keuken een nieuwe 'boost' geven.

STAP 3.

Handigheid alom.

Check.

We zetten er een . achter

 

 

De kogel is door de kerk...

We zullen een jaar een . zetten achter al dat vertrouwde hier.

We gaan onszelf verzorgen tot in de . jes...

maar meteen ook de . jes op de i zetten...

 

***

en nee want zeer belangrijk: ik ben hier niet superorigineel...het kaartje is dat van een lokaal restaurant, Den Heerd, waar we jaren mochten genieten van gezellligheid èn minstens zo lekkere en originele pizza's, èn waar ik ook mijn eerste degelijke Horeca-levenslessen kreeg, èn waarvan we een aantal keren per jaar geweldig leuke zelfontworpen grappige en dubbelzinnige kaartjes mochten ontvangen, èn waarvan we spijt hebben dat ze er een dikke welverdiende punt achter zetten

 

***

Enfin,

beetje bezinnen,

maar vooral volop echt leven en dus genieten!!!

Een jaar van Zuid-Europa,

van wij,

 met ons 4.

Een eenvoudig leven.

Met af en toe een blogverhaal.

 

En daar komt de twijfel die hier al heel lang sluimert....

 

To blog or not to blog, that's the (main) question!

 

Perfect een jaar geleden begon ik te bloggen als persoonlijk weblogboek van al mijn inspiratie, maaksels, passies en meer, eerst en vooral voor mezelf.

Het bevalt me wel, het simuleert me naar nog meer en geeft overzicht en goesting.

Het zal een schoon boek zijn (Ik ga dat hier uiteraard allemaal schoon laten bundelen, kwestie van mijn doel niet voorbij te lopen, merci voor de link, Lien!), met veel ontdekken, vallen en opstaan en vooral veel bevestiging van wat nu eigenlijk mijn echte eigen stijl is en hoe en waar ik die graag toepas.

 

Maar dan overvalt me soms ook wel eens de twijfel. What about authenticity? Bronvermelding (Ook zonder het www kopiëren mensen anderen genadeloos hard...) ? Voyeurisme? En terwijl ik nadenk over dit belangrijke schrijfsel, lees ik mij bij op wat van mijn favoriete blogs en lees Anki's verhaal over integriteit en Omstebeurt's relaas over Karma. Tss, zo herkenbaar en confronterend en bizar, hoe 'wildvreemden' zo schaamteloos met je ideeën of ... kunnen gaan lopen als ware het de hunne.

Lieve mensen her en der raden het bloggen aan om vervolgens het weer af te raden, met genoeg goeie redenenen voor beide.

 

Uitbollen, blogsgewijs is sowieso het plan, aangezien er veel ruimte en tijd moet komen voor al geregel en leuks die horen bij onze

 

Congé des Gamins!

 

Maar dan, zal ik zo af en toe nog eens een shout-out doen, zo om het af te leren en iedereen op de hoogte te houden,

of blazen we de hele boel toch maar af? (jaaa, Knoopjes, het was zeer verleidelijk om dezelfde blogtitel te plaatsen!)

 

Ik ben er niet uit.

 

Maar als dat de enige vraag is die over blijft en al de rest zekerheid biedt, dan is dat voor mij ook al dik ok.

 

We zien wel.

Time will tell !